Ode

Kun je een man geloven op zijn gezongen woord?

Men neme een gepassioneerd en gevoelig hart.
Een hart met poëzie, dat eenmaal bloedend de mooiste teksten in stroperige, dikke rivieren naar buiten pompt.
Kransen omlegt.
Neem een stem, één uit duizenden.
Warm, sonoor, bariton.
Kies voor het ingetogen drama, de melancholie, de nostalgie, Sehnsucht, Schmerz.
Omring het met puike muzikanten die zich allen ondergeschikt maken aan hem.

En hij zingt als een geketende sirene, een misthoorn.
Vangt je met zijn stem.
En daar wil je met alle liefde in verdrinken. Tegen de rotsen aan slaan.
Vergeet je dat je kunt zwemmen.

Afgelopen maandag bond hij me vast met zijn zang en emotie.
Vrijwillige overgave.
Mijn kloppend hart ponste tranen.

Eén song pakte me, puur op melodie en zang.
De tekst was nagenoeg gemompeld.
De cello schuurde en kliefde.

Een stuk van de tekst heb ik hieronder gezet.
Op de terugweg naar huis: dikke mist.
Zo moest het zijn.

All the love, all the love inside me
it's on its way to find you
Don't try to hide from my love for you

All the love, all the love inside me
it's on its way to find you
like the tide, I'll always return to you

All the love, all the love inside you
waits for me in the dunes
in the tall grass you sit and smile
you're the only one
that could ever tease me

All the love, all the love inside you
feels my stare getting closer to you
down on the shore
you sing your love to the stars
that are guiding me back to you

All the love, all the love inside me
feels your breath upon my back
and hears your song that calls me home
The sum of all the things I've seen.