The Kick Inside

Eén van de voordelen van een deel van je jeugd in een Angelsaksisch land doorbrengen is het vieren van tradities, die pas later in ons calvinistische landje ˜door de commercie" gebracht werden.
Zo werd ik rond mijn 13e voor het eerst geconfronteerd met het fenomeen ˜Valentines Day".

In de weken voorafgaand aan de 14e februari was ik net als mijn schoolvriendinnetjes heel druk bezig met het verzamelen en uitwisselen van verschillende liefdesgedichten, die ik in mijn beste handschrift neerpende in een schriftje.
Dat ik dan weer aankleedde met hartjes, plakkertjes en afkortingen als S.W.A.L.K.
Het hele proces leek veel op het vullen van een poesiealbum gekoppeld met Sinterklaasachtige spanning.
Giebelende meiden onder elkaar.
Speculeren wie je kaarten ging sturen en van wie je ging ontvangen.
De liefde was een onontgonnen, onbekend terrein.
De pijlen van Cupido waren rank en slank.

Dertien zijn en Valentijnsdag gaan opmerkelijk goed samen.
Samen met een eerste hevige verliefdheid, op natuurlijk de knapste jongen van de klas met poetische inborst, Kenneth.
Hij schonk mij mijn eerste zelfgemaakte en handgeschreven Valentijnskaart en Kate Bush's The Kick Inside.
Met kerst wonnen wij de eerste prijs met dansen op Village People's Y.M.C.A.
Ik weet nog precies wat ik aanhad.
Meer dan zoenen deden we niet.
Liefde was puur.
Toen we een paar jaar later echt, echt verliefd op elkaar werden -dat merkten we doordat we scharrelden met anderen- werd ik bruusk weggerukt uit het Schotse naar Nederland.
Liefde deed een beetje pijn.
De pijlen kregen scherpere randjes.

Op mijn 19e troffen we elkaar weer, en sloeg de bliksem in.
We hielden we het een half jaar met elkaar uit in Edinburgh.
Hij studeerde inmiddels English Literature & Drama, was 'zwaar' aan de drugs en ik had Florence Nightingale en masochistische trekjes.
Liefde deed pijn.
Van heel dichtbij hem naar de kloten zien gaan behoedde mij om het zelfde te doen.
Daar had ik geen NLP voor nodig.
Ik vertrok naar Zwitserland. We verloren elkaar uit het oog.
Tien jaar later was hij dood.
Zijn hart had te veel littekenweefsel opgelopen van al die doorklievende pijlen.

Dertig jaar later is Valentijnsdag niks wat het was voor mij.
De commercie dwingt je bijkans om vooral vandaag je geliefden te vertellen dat je van ze houdt.
Ik vind dat je dagelijks je geliefden moet laten blijken dat je van ze houdt.

Valentijnsdag is voor mij een herinnering aan hem, en luister ik naar Kate.