Trick or Treat

Rituelen.
Hamer en Freya waren 6 toen ze voor het eerst Halloween vierden.
Met lampionnen gingen ze ‘trick or treaten’ bij de buren.
Een versje zingen, een verhaaltje vertellen en daarvoor beloond worden met zoetigheden. Anders, mijn man of ik mee. Allen verkleed.
Later, toen ze wat ouder werden, werden wij vooral geacht thuis te blijven.

Eerst vieren we thuis Samhain. Een klein altaar gedekt met een zwart kleed.
Appels, noten en wat bladeren liggen erop. We herdenken onze voorouders en dierbaren. Danken de aarde voor haar voedsel.
De moestuin is gerooid. Alles is ingemaakt, gewekt of ingevroren.
Anders heeft een paar fazanten geschoten, en ik heb ze geplukt.
Na het eten vertrekken Hamer en Freya naar buiten en Anders en ik trekken ons terug voor de open haard.

Zo was ons ritueel.
Tot drie jaar geleden.
Anders moest naar een symposium in London en zou dat jaar niet thuis zijn.
Er was strijd geweest. En tranen. Ik hou van rituelen.
“Schatje, je weet ik doe het voor ons”.
Ik had hem nog uitgezwaaid.
Nooit eerder voelde ik me zo gemanipuleerd.
Het was koud die avond, ook in mijn hart.

De tweeling was verkleed naar buiten gegaan.
Ik zat alleen voor de haard en legde kaarten.
Net toen ik de Geliefden kaart trok, ging de deurbel.
Lopend naar de deur pakte ik snoepgoed voor de kinderen.

“Trick or treat”.
De duivel stond voor me.
Oplichtende ogen verscholen achter een masker.
Hij gromde.
“Treat”. Ik keek hem uitdagend aan.
Met zijn gevorkte voet haakte hij de mijne naar zich toe, omhulde me met zijn cape en plantte zijn lippen vurig op de mijne.
Ademloos. Hongerig.
Mijn lichaam vulde zich met brand. Speelde met vuur. Ik moest geblust.
Ik trok hem naar binnen. Voor de haard legde hij me neer en ontkleedde me.
Zijn gespleten tong draaide loopings met de mijne.
Trok sidderende sporen langs mijn borsten, en bleef plagend rusten op mijn venusheuvel.
Ik lag op de crossroads, wilde elke weg inslaan. Wilde bezeten worden.
Hij beroerde mijn lichaam, alsof hij elk plekje kende.
Een duivelskunstenaar, dat was hij.

“Voor een engel ben je beestachtig lekker, schatje”.
“Toch voelde jij anders. Doe je masker af mijn liefste”.
Ons spel had lang genoeg geduurd.
Opgewonden keek ik in de ogen van.
Het werd heet onder mijn voeten.
Hij gaf me een envelop.
“My treat entirely, my darling. Tot morgen. Liefs Anders”.