Groen

Begrijp me niet verkeerd. Ik ben absoluut groen te noemen.
Heb groene vingers, kan groen zien van jaloezie, geef mensen graag het groene licht.
Ook heb ik een groene kaart, het groene boekje, draag ik graag zeegroen, hou ik ook van groene blaadjes en was ik ooit een groentje.
En te vaak is het gras aan de overkant...
En waar het op milieu en duurzaam leven aankomt: ik heb groene stroom, stem groenlinks (soms tegen beter weten in), recycle, scheid mijn HT & K afval (ofschoon het in Rotterdam toch weer op één hoop komt), heeft mijn zoon een oogappelrekening van Triodos, inclusief zijn eigen appelboom en probeer ik veelal biologisch [toekomst: te telen in mijn volkstuin] te eten.
Stuur me een acceptgiro en ik los graag mijn schuldgevoel af en steun ik het groene doel.
Klein begin, begin bij jezelf. Maar daarmee is het wel zo’n beetje gezegd.

Een van mijn beste vriendinnen is de verwezenlijking van de groene droom. Zij stort niet alleen geld op rekeningen, nee zij is én lid én vrijwilliger voor meerdere organisaties en dat meerdere keren per jaar. In een ongelooflijk tempo en sociaal bewustzijn ontplooit ze haar eigen initiatieven, zet zich in voor de plaatselijke politiek, is vegetariër, begraaft haar overleden goudvissen (ik spoel ze door het toilet) en consumindert.
I hold a candle up to her! Had ik maar iets van haar begeestering.

Groen is koel! Groen geeft je een goed gevoel. Een groene grasmat is essentieel voor een goed EK.
Ik heb sinds kort een volkstuin. Ook koel. Maar doordat ik én/én nastreef, wat niet altijd lukt (soms komt een weerstandsprobleem om de hoek kijken) zijn de gewassen in mijn moestuin en het gras doorgeschoten.
En ik vind dat je kunt doorschieten met groen.
Want schillen we met de kaasschaaf komkommers en met de dunschiller harde kazen; als je kraan lekt moet je de druppels opvangen tot de loodgieter komt en dan kun je er de auto mee wassen. De auto mee wassen?

Mijn lieve vriendin toverde deze week wel een zeer brede en langverwachte grijns op mijn gezicht, gevolgd door een bulderende schaterlach. Net zo gewenst als het onweer van deze week.

“Ken je greenchoice?”. Ik denk gelijk aan een concurrerende energieleverancier.
“Ik heb van de week zo’n leuk klein groen zandlopertje gekregen”, vervolgt ze.
“Als je snel bent: de eerste 5000 aanmelders krijgen er een”.
“Jaaaah, zeg ik aarzelend, en wat doe ik daar dan mee?”
“Nou, als ik ga douchen draai ik het …..”.
Mijn buik begint te rollen, mijn mondspieren trekken eindelijk weer eens omhoog en ik lach.
“Je bedoelt dat jij elke keer als je gaat douchen het groene zandlopertje omzet?”
“Ja, dan bespaar je water!”, voegt ze er nodeloos aan toe.
Die boodschap was wel helder.
“Alleen, ja, we hebben in de douche een mannetje en een vrouwtje plankje”.
Mijn ogen rollen. Ik krijg weer eens een inkijkje in de man/vrouw relatie. “Mijn plankje is vol, en mijn vriend wil niet dat ik het zandlopertje op zijn bijna lege plankje zet”. (Dit roept om een ander blog )
“Lieve schat, pleur op met je groene zandlopertje.
Bespaar water, douche met je lief!”

http://www.comeclean.com/