Oogappel

Gelezen: mijn daghoroscoop in de metro krant van vandaag.
“Als u een oogje op iemand heeft, neem dan actie. U zult succes hebben”.
Plaats van handeling: De afdeling Spoedeisende Hulp van het Oogziekenhuis in Rotterdam. Gelukkig ben ik niet gespeend van enige humor en zelfspot, dus een onderdrukte lach kon er nog net bij. Onderdrukt, want te veel lach drukt op mijn pijnlijke oog.
Sinds ik mijn zoon heb, besef ik mijn mortaliteit – dat is dan gelijk het enige minpunt van ouder zijn – en zijn enige hypochondrische gedachten mij niet vreemd. Wat begon als een pijnlijk rood oog op woensdag dat met doktersbezoeken en antibiotica behandeld werd, werd alleen maar pijnlijker, zwol meer op, nog roder, dikker. Ogenschijnlijk hielp niets. Doordat ik daarnaast allerlei meer pijntjes ging voelen, die toch wel heel veel met griep en zwaar verkouden te maken hebben, maar voor mij op dat moment vertaald werden naar het ergste een hersentumor waar mijn vader ook midden veertig aan overleden is, stond ik vanochtend weer op de stoep van de huisarts. Die vervolgens flink schrok van mijn boze oog en me gelijk doorverwees nadat hij eerst nog wat codeïne en ibuprofen voorschreef tegen de op scheermesjes lijkende doorklievende pijnen.
Anderhalf uur en een kordate oogarts verder. Diagnose flinke bindvliesontsteking. Viraal, daarom werkte antibioticum niet. Advies uitzieken. Hoopgevende woorden van de arts: “Reken maar op 2 weken en dat uw andere oog ook nog besmet raakt. En nee u stelt zich niet aan, dit doet heel erg pijn. En het is besmettelijk”. Waarop ze demonstratief de oogapparatuur, tafel en handen ging ontsmetten. Advies uitzieken ter harte genomen en ziek gemeld.
Met dit mooie weer is mijn voorjaar begonnen en ga ik op mijn balkon me eens flink beraden op mijn daghoroscoop. Wie wordt mijn oogappel?!