Naar mate je meer onder water gaat in het IFFR, je meer in het donker bent dan in het licht, raak je in een soort contemplatieve staat.
Dit komt ook door de films, die bij je binnen komen.
Soms letterlijk jouw wereld binnen dringen.
Je vereenzelvigt met een thema, je gaat op reis in de film, naar een land of een andere levensfase.
Eergisteren hadden alle vier de films een reden tot overpeinzing.
Involuntary
Zweedse film bestaand uit 5 fragmentarische verhalen met een gemeenschappelijke deler: groepsgedrag.
Hoe afwijkend ben je t.o.v de rest in een bepaalde setting?
Hou je vast aan je eigen idee of laat je je door peerpressure verleiden?
Soms pijnlijke, soms kolderieke voorbeelden. Knap geschetst.
Film ist: a girl & a gun
Tsja, de Duitse documaker kwam in een archief erotisch werk tegen, daterend vanaf de eerste film tot 1930.
Koppelde dat aan beelden uit dezelfde periode van de oorlog.
Goh, een zeppelin, granaat, kanon – is allemaal fallisch.
Gooide een evolutiesausje erover heen met wat Griekse filosofische uitspraken.
Laten we vooral Sappho nemen, die beft bekt zo lekker, en ‘hey presto’: ik heb een waardig document.
Hmmmmmmm. Nee dus.
Wat mij wel weer intrigeerde: in nagenoeg elk erotisch/pornografisch filmpje komen de dames er weer bekaaid van af.
Ook bestialiteit is van alle tijden, daar hoef je de bijbel niet op na te slaan.
Die arme herdershonden…
Voor wat betreft make-up, kleding, tijdbeeld vond ik het een genot om naar te kijken – wanneer ik niet sliep -.
Prachtige zijden gewaden, Charleston, lobkousen, mannen in pak, robe-manteaux.
Wel weet ik nu waarom Duitsers alles nasynchroniseren.
Ze kunnen niet vertalen!
Sunrise/sunset
Documentaire van Russische topmakelij over de Dalai Lama.
In één woord geweldig!
Voor €6,70 kregen wij een bijna 2 uur durende lecture van ‘himself’.
Legde de eenvoud uit van zijn gedachtegoed en dat van Boeddhisme.
En liet je achter met allerlei vragen, overpeinzingen.
Ik kan er niets meer over schrijven dan dit; het houdt me al dagen bezig.
Still Walking
De dag sloot met een Japans pareltje.
Gezin dat elk jaar bijeenkomt om de tragische dood van hun oudste zoon te herdenken.
Hoewel liefde de familiebanden in stand houdt, broeden geheimen en rancune onder de oppervlakte.
Vader is een gepensioneerd arts, die wilde dat een van de zoons in zijn voetsporen was gevolgd. De jongste nog levende zoon, die kunstenaar wil zijn, maar zijn karig bestaan verbloemt, zich schaamt.
Getrouwd is met een weduwe met kind.
Moeder die aan dochter meedeelt ‘Waarom een weduwe? Was het maar een gescheiden vrouw: die haat tenminste haar ex’.
Dochterlief die te lui is om te werken, en alleen aast op het huis van haar ouders.
Een vertelling over de essentie van het leven.
Een prachtig eind vol rituelen. Mooi!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten