Gelukkig heb ik de laatste dagen wat ruimte tussen de films in.
Door roostering en een zieke oppas.
Dat is niet erg.
De wetten van Gossen komen om de hoek kijken.
Verzadiging of gewoon mentale moeheid?
Als je een boek leest, kun je het weg leggen, laten bezinken, weer oppakken, een hoofdstuk opnieuw lezen.
Jij bepaalt wat je absorbeert.
Met film, en specifiek het soort films dat wij zien, krijg je in een afgemeten tijd alles wat verteld en niet verteld moet worden voorgeschoteld.
Over je heen gespoeld.
In your face.
En we rennen door naar de volgende.
Gisteren zelfs letterlijk.
Ik verliet een film om het begin niet te missen van een volgende. Absurd!
Misschien was het einde mooier dan het begin.
Parque Via
Eenvoudig verhaal, subliem verfilmd. Met schokkend, maar prachtig eind.
Beto, een oudere Mexicaanse man past op een kast van een huis.
Antikraak? Nee. Dat siert de man niet.
Het huis behoort toe aan een zeer welgestelde dame.
Beto verzorgt het huis, maait het gras, zorgt dat het in prima staat blijft.
Beto houdt van structuur en alleen zijn.
Staat op dezelfde tijd op, wast zich, weegt zich. Dwangmatig. Hij zit vast in zijn patroon.
Een enkele keer komt er iemand kijken voor het huis.
Beto is dan een en al spanning.
Blij als de koop niet doorgaat. Na 30! jaar valt het doek voor het huis.
Beto moet op zoek naar een andere baan. Zijn bazin voelt zich verplicht, hij is immers verweven met haar familie, om iets te zoeken.
Maar wat past bij hem, want zegt hij zelf “ik ben een typisch geval’.
Het eind zag ik niet, ik moest naar de volgende film, dus verklap ik hem ook niet.
Maar: hij doet iets waardoor zijn status quo en zijn manier van leven op dezelfde manier voortgezet wordt.
Een gelukkige oude dag.
Dogging- a love story
Wat je van ver haalt is lekker.
Engeland is niet ver genoeg!
Een tic van mij is dat ik verslaafd ben aan Engelse tabloids – pulp dus.
Elke ochtend lees ik naast de Trouw, NRC en de Volkskrant ook The Sun, The Daily Mail en The Mirror. In balans.
Zo kan het dus komen dat het begrip ‘Dogging’ mij geheel bekend is.
Dogging is voyeurisme meets exhibitionisme in een kleine ruimte op een openbare plek.
Niet de Peeping Tom ruimte in een seksbioscoop, maar het aanschouwen van copulerende mensen in een auto.
Getting their rocks off. ‘nuff said?
De film is zo van nu – hip geschoten in een hippe stad Newcastle.
Beginnend journalist onderzoekt het thema en gaat er in mee.
Een love story sausje wordt er doorheen gemixt.
Al met al een redelijk geslaagde film.
Veel Geordie slang en Britse humor.
Swinging dicks.
Gezien het feit dat ik tabloids blijf lezen, kan ik jullie nu vast voorspellen dat de volgende film met thema roasting ook gemist mag worden.
Of je moet erg van Brits voetbal houden.
Guidance
Je bent 55. Je man is 2 jaar ouder dan jou, en al even lang thuis, wegens een zere rug.
Neigt naar depressie, maar dat wordt door hem niet onderkend. Je probeert alles om hem uit zijn spiraal te laten doorbreken en vindt een alternatieve genezer.
Je krijgt je man zo ver om in totale isolatie, mee te gaan in een Shock therapy treatment.
Veel fysieke inspanning, streng macrobiotisch dieet. Jij ontspant met 1op1 sessies met je gymleraar, maar voelt je al snel schuldig.
Alternatieve genezer blijkt zelf niet stabiel, heeft de navelstreng met zijn teacher nog niet door kunnen scheuren, en dit leidt tot heftige ontknoping.
Toch komt je man zonder rugpijn en gezonde blos thuis. Rara wat gebeurde er in de laatste scènes?!
‘Stress and anxiety mature the development of the Self’.
Mooi rookiedebuut van Zweedse hunk.
Higher force
Vermakelijke, droge IJslandse klucht.
Hier en daar loepzuiver, hier en daar gruis.
Openingsscene meest shocking. Detoneert. Neem een stelletje IJslandse debt collectors, zonder ruggengraat. Poesjes. Coen brothers achtige spoof.
Persoonsverwisselingen, op schuiven in de rangorde van de gang.
Voorspelbaar eind. Toch veel gelachen. Gelukkig, werd tijd ook.
Strength of water
Nieuw Zeelands debuut over een Maori tweeling.
Als een van de tweeling overlijdt door een tragisch ongeluk, kan het broertje er niet mee om gaan.
Hij blijft haar zien, weigert afscheid te nemen, raakt ontregeld, uit zijn verdriet in woede naar zijn familieleden.
Prachtige authentieke film.
Geschoten in dat prachtige land.
Een aanrader!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten